Nov

1

ՎԵՐՋԸ ԲԱՐԻ ԼԻՆԻ

Filed Under Iravunk newspaper 

Իրանի նախագահ Մահմուդ Ահմադինեժադի` Հայաստան կատարած այցելությունը, դրան զուգահեռ ՀՀ վարչապետ Սերժ Սարգսյանի` «Մոսկվա-Վաշինգտոն-Փարիզ տուրնեն», շարունակում են լայն արձագանք գտնել ոչ միայն հայաստանյան ներքին քննարկումների, կասկածների ու ենթադրությունների, այլև դրսի խմորումների, վերլուծությունների և նույնիսկ հայ-հրեական փոխադարձ «հաճոյախոսությունների» մակարդակում:

նդիրն այն է, որ Օսկանյանի ձևակերպած «կոմպլեմենտար» քաղաքականությունը, ինչը ժամանակ առ ժամանակ «կոտրվում է» մեզ եվրոպական ընտանիքում տեսնելու խորհրդարանական «բարի ցանկություններով», հիմնականում ֆինանսական շահի վրա կառուցված հայ-ամերիկյան «բարեհաջող համագործակցությամբ», այժմ էլ` ԱՄՆ և Ֆրանսիա կատարած վերջին վարչապետական այցերով, արդյունքում բավական տարօրինակ վիճակում է դրել բոլորիս:
Բանն այն է, որ այս պահին թե՛ դրսում, թե՛ ներսում (և հատկապես Ադրբեջանում, որտեղ կարողանում են ամեն մի մանրուքից ադրբեջանանպաստ PR անել), բոլորին մի հարց է հետաքրքրում. ո՞վ է եղել այն հանճարեղ ծրագրի հեղինակը, որ վարչապետի` դեռ շատ վաղուց պլանավորված արևմտյան այցերին զուգահեռ, ծրագրեց և «անակնկալ կերպով անավարտ թողեց» Իրանի նախագահի հայաստանյան այցը: Վերլուծություններն ու ենթադրությունները, պիտի խոստովանենք, շա՛տ տարբեր են, հետևաբար, առանց այս կամ այն «ազդեցության գոտի ներմղվելու», պարզապես շարունակենք ներկայացնել այն դրությունը, որի պատճառով մեր առջև նոր խնդիրներ են ծառացել:
ÕˆÕ’Ö€Õ¥Õ´Õ¶, Õ¹Õ¶Õ¡ÕµÕ¡Õ® Սերժ Սարգսյանի Õ¾Õ¥Ö€Õ¸Õ°Õ«Õ·ÕµÕ¡Õ¬ այցերի ÕºÕ¡Õ¿Õ¾Õ«Ö€Õ¡Õ¯Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¡Õ¶ Õ´Õ¥Õ» Õ¨Õ¶Õ¤Õ£Ö€Õ¯Õ¾Õ¡Õ® Ô¿Ô² Õ¶Õ¡Õ­Õ¡Õ£Õ¡Õ° Տիգրան Սարգսյանի «խորհրդարանական ոգևորությանը» (Õ¾Õ¡Ö€Õ¹Õ¡ÕºÕ¥Õ¿Õ¨ Õ£Õ¥Ö€Õ¡Õ¤Õ¡Õ½Õ¥Õ¬ Õ§ խորհրդարանից Õ¡Ö€Õ¡Õ£ Õ°Õ¥Õ¼Õ¡Õ¶Õ¡Õ¬ Ô±Ôº Õ¶Õ¡Õ­Õ¡Õ£Õ¡Õ°Õ« Õ½Õ¥Õ¶ÕµÕ¡Õ¯ Õ¿Õ¡Õ¶Õ¸Õ² դռնից Ö‡ Õ´Õ¥Õ¯Õ¶Õ¡Õ¢Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ¶Õ¥Ö€ Õ¹Õ¡Õ¶Õ¥Õ¬ Õ¡Õ¼Õ°Õ¡Õ½Õ¡Ö€Õ¡Õ¯), Õ©Õ¥` «անսպասելիորեն Õ­Õ«Õ½Õ¿ Õ¢Õ¸Õ¾Õ¡Õ¶Õ¤Õ¡Õ¯Õ¡ÕµÕ«Õ¶ այցեր Õ¥Õ²Õ¡Õ¶ Õ©Õ¥ Õ¡Ö€Õ¡Ö€Õ¸Õ²Õ¡Õ¯Õ¡Ö€Õ£Õ¡ÕµÕ«Õ¶, Õ©Õ¥Õ› Õ¢Õ¸Õ¾Õ¡Õ¶Õ¤Õ¡Õ¯Õ¡ÕµÕ«Õ¶ առումով», Õ¡Õ¯Õ¶Õ°Õ¡ÕµÕ¿ Õ§, Õ¸Ö€ Õ¡ÕµÕ½Õ¿Õ¥Õ² Õ«Õ¶Õ¹-Õ¸Ö€ Õ¢Õ¡Õ¶ Õ¡ÕµÕ¶ Õ¹Õ§: Ô»Õ¶Õ¹Õ¸ÕžÖ‚: Õ†Õ¡Õ­` Õ¡ÕµÕ¶ ÕºÕ¡Õ¿Õ³Õ¡Õ¼Õ¸Õ¾, Õ¸Ö€ Õ€Õ€-Õ¸Ö‚Õ´ Ô±Õ„Õ† Õ¤Õ¥Õ½ÕºÕ¡Õ¶Õ« ÕªÕ¡Õ´Õ¡Õ¶Õ¡Õ¯Õ¡Õ¾Õ¸Ö€ Õ°Õ¡Õ¾Õ¡Õ¿Õ¡Ö€Õ´Õ¡Õ¿Õ¡Ö€ Õ“Õ¥Ö€Õ«Õ¶Õ¡Õ¶ Õ¬Ö€Õ¡Õ£Ö€Õ¸Õ²Õ¶Õ¥Ö€Õ«Õ¶ «հուշեց», Õ¸Ö€ Ô±Õ„Õ†-Õ« Õ°Õ¸Ö‚ÕµÕ½Õ¥Ö€Õ¨, ÖƒÕ¡Õ½Õ¿Õ¸Ö€Õ¥Õ¶, Õ¹Õ¥Õ¶ արդարացել, Ö‡ Õ€Õ¡ÕµÕ¡Õ½Õ¿Õ¡Õ¶Õ¶ Ô»Ö€Õ¡Õ¶Õ« Õ¶Õ¡Õ­Õ¡Õ£Õ¡Õ°Õ«Õ¶ բաց Õ¿Õ¥Ö„Õ½Õ¿Õ¸Õ›Õ¾ Õ¹Õ« հասկացրել Õ¶Ö€Õ¡ Õ´Õ«Õ»Õ¸Ö‚Õ¯Õ¡ÕµÕ«Õ¶ Õ®Ö€Õ¡Õ£Ö€Õ« Õ¡Õ¶Õ©Õ¸Ö‚ÕµÕ¬Õ¡Õ¿Ö€Õ¥Õ¬Õ«Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¡Õ¶ Õ´Õ¡Õ½Õ«Õ¶: Ô»Õ°Õ¡Ö€Õ¯Õ¥, Õ³Õ«Õ·Õ¿ Õ§ Ö‡ Õ¡ÕµÕ¶, Õ¸Ö€ Õ¡ÕµÕ½ Õ¡Õ´Õ¥Õ¶Õ¶ Õ¡Õ½Õ¾Õ¥Õ¬ Õ§ Õ¤Õ«Õ¾Õ¡Õ¶Õ¡Õ£Õ«Õ¿Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶` «կցանկանայինք, կկամենայինք» Ö‡ Õ¡ÕµÕ¬ Ö„Õ¡Õ²Õ¡Ö„Õ¡Õ¾Õ¡Ö€Õ« Õ±Ö‡Õ¡Õ¯Õ¥Ö€ÕºÕ¸Ö‚Õ´Õ¶Õ¥Ö€Õ¸Õ¾: Դրանից Õ°Õ¥Õ¿Õ¸, Õ³Õ«Õ·Õ¿ Õ¾Õ¡Ö€Õ¹Õ¡ÕºÕ¥Õ¿Õ«` ÕŽÕ¡Õ·Õ«Õ¶Õ£Õ¿Õ¸Õ¶Õ¸Ö‚Õ´ Õ£Õ¿Õ¶Õ¾Õ¥Õ¬Õ¸Ö‚ Ö…Ö€Õ¥Ö€Õ«Õ¶, Ô±Õ„Õ†-Õ« Õ¶Õ¡Õ­Õ¡Õ£Õ¡Õ° Ô²Õ¸Ö‚Õ·Õ¨ Õ·Õ¡Õ¿ Õ³Õ¡Õ¯Õ¡Õ¿Õ¡ÕµÕ«Õ¶ Õ°Õ¡ÕµÕ¿Õ¡Ö€Õ¡Ö€Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶ արեց, Õ©Õ¥ «ռուսներն Ö…Õ£Õ¶Õ¸Ö‚Õ´ Õ¥Õ¶ Ô»Ö€Õ¡Õ¶Õ«Õ¶ Õ´Õ«Õ»Õ¸Ö‚Õ¯Õ¡ÕµÕ«Õ¶ Õ¦Õ¥Õ¶Ö„ ունենալ», Ö‡ Õ¸Ö€ «եթե Ô»Ö€Õ¡Õ¶Õ¨ Õ´Õ«Õ»Õ¸Ö‚Õ¯Õ¡ÕµÕ«Õ¶ Õ¦Õ¥Õ¶Ö„ Õ¸Ö‚Õ¶Õ¥Õ¶Õ¡, Õ¯Õ½Õ¯Õ½Õ¾Õ« 3-Ö€Õ¤ Õ°Õ¡Õ´Õ¡Õ·Õ­Õ¡Ö€Õ°Õ¡ÕµÕ«Õ¶ պատերազմը»: Ô±Õ¾Õ¥Õ¬Õ«Õ¶` Ô²Õ¸Ö‚Õ·Õ¶ Õ«Ö€ Õ´Õ¡Õ´Õ¬Õ¸ Õ¡Õ½Õ¸Ö‚Õ¬Õ«Õ½Õ¸Ö‚Õ´ Õ°Õ¡Õ¾Õ¥Õ¬Õ¸Ö‚Õ´ Õ§, Õ©Õ¥ «Իրանում Õ¡ÕµÕ½Ö…Ö€ Õ¯Õ¡ Õ¡ÕµÕ¶ÕºÕ«Õ½Õ« Õ´Õ« Õ²Õ¥Õ¯Õ¡Õ¾Õ¡Ö€, Õ¸Õ¾ Õ¯Õ¡Õ´Õ¥Õ¶Õ¸Ö‚Õ´ Õ§ Õ¡Õ·Õ­Õ¡Ö€Õ°Õ«Õ½ երեսից Õ»Õ¶Õ»Õ¥Õ¬ Ô»Õ½Ö€Õ¡ÕµÕ¥Õ¬Õ¨, Ö‡ Õ¥Õ½ Õ¢Õ¸Õ¬Õ¸Ö€ Õ¡ÕµÕ¶ մարդկանց, Õ¸Õ¾Ö„Õ¥Ö€ Õ¬Õ¡Õ¾ Õ°Õ¡Ö€Õ¡Õ¢Õ¥Ö€Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ¶Õ¥Ö€ Õ¸Ö‚Õ¶Õ¥Õ¶ Ô±Õ°Õ´Õ¡Õ¤Õ«Õ¶Õ¥ÕªÕ¡Õ¤Õ« Õ°Õ¥Õ¿, զգուշացրել Õ¥Õ´, Õ¸Ö€ Õ¥Õ©Õ¥ Õ¯Õ¡Õ´Õ¥Õ¶Õ¸Ö‚Õ´ Õ¥Õ¶ Õ­Õ¸Ö‚Õ½Õ¡ÖƒÕ¥Õ¬ 3-Ö€Õ¤ համաշխարհայինից, ÕºÕ«Õ¿Õ« Õ·Õ¡Õ°Õ¡Õ£Ö€Õ£Õ«Õ¼ Õ¬Õ«Õ¶Õ¥Õ¶` Õ©Õ¸Ö‚ÕµÕ¬ Õ¹Õ¿Õ¡Õ¬Õ¸Ö‚ Õ¡ÕµÕ¤ Õ¥Ö€Õ¯Ö€Õ«Õ¶ Õ¡ÕµÕ¶ÕºÕ«Õ½Õ« Õ£Õ«Õ¿Õ¥Õ¬Õ«Ö„Õ¶Õ¥Ö€ Õ¸Ö‚Õ¶Õ¥Õ¶Õ¡Õ¬, Õ«Õ¶Õ¹Õ« Õ¡Ö€Õ¤ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Ö„Õ¸Ö‚Õ´ Õ¶Õ¡ Õ¯Õ¯Õ¡Ö€Õ¸Õ²Õ¡Õ¶Õ¡ Õ´Õ«Õ»Õ¸Ö‚Õ¯Õ¡ÕµÕ«Õ¶ Õ¦Õ¥Õ¶Ö„ ունենալ»: Ô±Õ½Õ¾Õ¡Õ®Õ¨ Õ·Õ¡Ö€Õ¸Ö‚Õ¶Õ¡Õ¯Õ¸Ö‚Õ´ Õ§ ÖƒÕ¸Õ­Õ¶Õ¡Õ­Õ¡Õ£Õ¡Õ° Ô´Õ«Ö„ Õ‰Õ¥ÕµÕ¶Õ«Õ¶` «Իրանին Õ°Õ¡Õ´Õ¡Ö€ÕªÕ¥Ö„ ÕºÕ¡Õ¿Õ¡Õ½Õ­Õ¡Õ¶ հասցնելու Ô±Õ„Õ† պատրաստակամության» Õ´Õ¡Õ½Õ¸Õ¾, Õ«Õ½Õ¯ Õ¤Ö€Õ½Õ« Õ´Õ¡Õ´Õ¸Ö‚Õ¬Õ¨, Õ°Õ¡Õ¿Õ¯Õ¡ÕºÕ¥Õ½ Õ¡Õ¤Ö€Õ¢Õ¥Õ»Õ¡Õ¶Õ¡-Õ©Õ¸Ö‚Ö€Ö„Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Õ¡Õ¯Õ¶Õ°Õ¡ÕµÕ¿ «միջնորդությամբ» (Õ¯Õ¡Õ´` Õ¸Õ¾ Õ£Õ«Õ¿Õ¥…) Õ¯Ö€Õ¯Õ«Õ¶ Õ´Õ¥Õ»Õ¿Õ¥Õ² Õ§ Õ¢Õ¥Ö€Õ¸Ö‚Õ´ Õ¡ÕµÕ¶ Õ°Õ¡Õ¶Õ£Õ¡Õ´Õ¡Õ¶Ö„Õ¨, Õ¸Ö€ Ô»Ö€Õ¡Õ¶Õ¨, Õ«Õ¢Ö€, Հայաստանից Õ§ «ինչ-Õ«Õ¶Õ¹ Õ¾Õ¿Õ¡Õ¶Õ£Õ¡Õ¾Õ¸Ö€ Õ¶ÕµÕ¸Ö‚Õ©Õ¥Ö€ Õ¿Õ¡Ö€Õ¥Õ¬` Õ´Õ«Õ»Õ¸Ö‚Õ¯Õ¡ÕµÕ«Õ¶ Õ®Ö€Õ¡Õ£Ö€Õ« Õ¡ÕºÕ¡Õ°Õ¸Õ¾Õ´Õ¡Õ¶ նպատակով»: Õ„Õ« Õ¢Õ¡Õ¶, Õ¸Ö€ ÕªÕ¡Õ´Õ¡Õ¶Õ¡Õ¯Õ«Õ¶ ÕºÕ¥Õ¿Õ¤Õ¥ÕºÕ¶ Õ§Õ¬ Õ§Ö€ Õ«Ö€ զեկույցում Õ¶Ö€Õ¢Õ¸Ö€Õ¥Õ¶ Ö†Õ«Ö„Õ½Õ¥Õ¬` «Հայաստանը Õ¶Õ¥Ö€Õ¡Õ¼Õ¥Õ¬Õ¸Õ¾ Õ¡Õ°Õ¡Õ¢Õ¥Õ¯Õ¹Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Õ¥Ö€Õ¯Ö€Õ¶Õ¥Ö€Õ«Õ¶ Ö…ÕªÕ¡Õ¶Õ¤Õ¡Õ¯Õ¸Õ² Õ¥Ö€Õ¯Ö€Õ¶Õ¥Ö€Õ« ցանկ»: Ô» Õ¬Ö€Õ¸Ö‚Õ´Õ¶ Õ¡ÕµÕ½ Õ¡Õ´Õ¥Õ¶Õ«` Ô±Õ„Õ† Ô¿Õ¸Õ¶Õ£Ö€Õ¥Õ½Õ« «չափազանց հայասեր» Õ­Õ¸Õ½Õ¶Õ¡Õ¯ Õ†Õ¥Õ¶Õ½Õ« Õ“Õ¥Õ¬Õ¸Õ½Õ«Õ¶ Õ¶Õ¸Ö‚ÕµÕ¶ Õ¡ÕµÕ¤ Ö…Ö€Õ¥Ö€Õ«Õ¶ Õ°Õ¡ÕµÕ¿Õ¡Ö€Õ¡Ö€Õ¸Ö‚Õ´ Õ§, Õ¸Ö€ Õ¡ÕµÕªÕ´, Õ¡ÕµÕ¶Õ¸Ö‚Õ¡Õ´Õ¥Õ¶Õ¡ÕµÕ¶Õ«Õ¾, «հարմար ÕºÕ¡Õ° Õ¹Õ§ հայոց ցեղասպանության Õ´Õ¡Õ½Õ«Õ¶ 106-Ö€Õ¤ Õ¢Õ¡Õ¶Õ¡Õ±Ö‡Õ¨ Ô¿Õ¸Õ¶Õ£Ö€Õ¥Õ½Õ« Õ¬Õ«Õ¡Õ£Õ¸Ö‚Õ´Õ¡Ö€ Õ¶Õ«Õ½Õ¿Õ«Õ¶ Ö„Õ¾Õ¥Õ¡Ö€Õ¯Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¡Õ¶ Õ¤Õ¶Õ¥Õ¬Õ¸Ö‚ համար»` Õ­Õ¸Ö‚Õ½Õ¡ÖƒÕ¥Õ¬Õ¸Õ¾ Ô¹Õ¸Ö‚Ö€Ö„Õ«Õ¡ÕµÕ« Õ°Õ¥Õ¿ առճակատումից, Õ«Õ½Õ¯ Ô¹Õ¸Ö‚Ö€Ö„Õ«Õ¡Õ¶, Õ¸Ö€, Õ¡Õ½Õ¸Ö‚Õ´ Õ¥Õ¶` Õ·Õ¡Õ¿ Õ¬Õ¡Õ¾ Õ£Õ«Õ¿Õ¥Ö€ Õ¡ÕµÕ½ Õ¡Ö€Õ¤ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Ö„Õ« Õ´Õ¡Õ½Õ«Õ¶, Õ¥Õ¾Ö€Õ¸ÕºÕ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Õ³Õ¡Õ¯Õ¡Õ¿Õ¸Ö‚Õ´ Õ¡ÕºÕ¡Õ°Õ¸Õ¾Õ¥Õ¬Õ¸Õ¾ Õ¤Õ«Õ¾Õ¡Õ¶Õ¡Õ£Õ«Õ¿Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Õ°Õ¡Õ²Õ©Õ¡Õ¶Õ¡Õ¯Õ¨ Ö‡ Õ¡Õ¶Õ¡Õ¯Õ¶Õ¯Õ¡Õ¬Õ« Õ¢Õ¥Ö€Õ¥Õ¬Õ¸Õ¾ ամերիկացիներին` Õ¼Õ¡Õ¦Õ´Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Õ£Õ¸Ö€Õ®Õ¸Õ²Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ¶Õ¥Ö€ Õ§ Õ½Õ¯Õ½Õ¸Ö‚Õ´ Ô»Ö€Õ¡Ö„Õ« Õ½Õ¡Õ°Õ´Õ¡Õ¶Õ« Õ´Õ¸Õ¿` Õ¡Ö€ÕªÕ¡Õ¶Õ¡Õ¶Õ¡Õ¬Õ¸Õ¾ Õ¶Õ¡Ö‡…Ô»Ö€Õ¡Õ¶Õ« «ըմբռնմանն Õ¸Ö‚ համագործակցության պատրաստակամությանը»` Õ¡Õ´Õ¥Õ¶Õ¡Õ¢Õ¡Ö€Õ±Ö€ Õ´Õ¡Õ¯Õ¡Ö€Õ¤Õ¡Õ¯Õ¸Õ¾: Õ‰Õ¶Õ¡ÕµÕ¡Õ® ÕºÕ¥Õ¿Ö„ Õ§ Õ­Õ¸Õ½Õ¿Õ¸Õ¾Õ¡Õ¶Õ¥Õ¬, Õ¸Ö€ Ô»Ö€Õ¡Õ¶Õ¶ Õ§Õ¬ Õ¡Õ¼Õ¡Õ¶Õ±Õ¶Õ¡ÕºÕ¥Õ½ Õ¶Õ¡Õ­Õ¯Õ«Õ¶ «ճակատայինը չէ». Õ´Õ«Õ»Õ¸Ö‚Õ¯Õ¡ÕµÕ«Õ¶ Õ®Ö€Õ¡Õ£Ö€Õ« բանակցությունները Õ¾Õ¡Ö€Õ¸Õ² Ô¼Õ¡Ö€Õ«Õ»Õ¡Õ¶Õ«Õ« Õ¡Õ¶Õ¡Õ¯Õ¶Õ¯Õ¡Õ¬ ÕºÕ¡Õ·Õ¿Õ¸Õ¶Õ¡Õ¶Õ¯Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ¨, Õ« Õ¤Õ¥Õº, Õ¸Ö€Õ¸Õ· ÖƒÕ¸Ö€Õ±Õ¡Õ£Õ¥Õ¿Õ¶Õ¥Ö€ Ô»Ö€Õ¡Õ¶Õ« կողմից Ô±Õ„Õ†-Õ«Õ¶ Õ¸Ö‚Õ²Õ²Õ¾Õ¡Õ® «ժեստ» Õ¥Õ¶ որակել…
Ժեստ, որը, ի դեպ, կրկին խելացիորեն գործի դրեց Ահմադինեժադը, երբ չայցելեց Ծիծեռնակաբերդ` «վշտահար չթողնելով թուրքերին», միաժամանակ չեղած-չտեսնված ամոթահարության մեջ թողնելով մեր խորհրդարանին: Ավելին, քիչ է մնում մտածես, թե մարդը ձեռ առավ բոլորիս` իրենց օդանավակայանում հայտարարելով, թե «առանց այդ էլ սպասվածից ավելի է գտնվել Հայաստանում». ի՞նչ կիսատ թողնված այց, ի՞նչ բան: Փոխարենը, սակայն, ժամանակ գտնվել էր ԵՊՀ այցելելու և ռեկտոր Սիմոնյանի կողմից պատվավոր դոկտորի կոչման ու ԵՊՀ-ի ոսկե մեդալի արժանանալու համար: Բան չունենք ասելու. Իրանը մեզ համար իսկապես էլ ռազմավարական կարևորություն ներկայացնող երկիր է, և պիտի, անկախ ամեն ինչից, բոլորս շահագրգիռ լինենք նրա հետ բարիդրացիական հարաբերություններ պահպանելու համար: Բացի այդ, հո մարդն ինքը չէ՞ր խնդրել, որ ԵՊՀ ռեկտորն իրեն հատկապես այդքան ջերմ ընդուներ: ՈՒրեմն, կրկին « մեր տուն գանք» և Փելոսիի խոսքերով արտահայտվենք` արդյո՞ք «հարմար պահ էր Ահմադինեժադի կուրծքը ոսկե մեդալով զարդարելու համար» այն դեպքում, երբ մեր վարչապետը ԱՄՆ-ում ամենաբարձր մակարդակի հանդիպումներ էր ունենում:
քիչ է մնում մտածես, թե ինչ-որ մեկն իսկապես է «ֆանտաստիկ լավություն արել» նրան ու մեզ բոլորիս միասին վերցրած…
Արդյունքում` Ադրբեջանում գրում, ամերիկացիներն էլ սիրով արտատպում են (իսկ որ ամենազարմանալին է` նաև ռուսական iamik.ru-ն) հետևյալը. «Իրանի նախագահի այցը Հայաստան այս դեպքում մեզ բոլորովին այլ լույսի ներքո է ներկայանում: Ակնհայտ է, որ ԱՄՆ-ն ուժեղացնում է ճնշումը ոչ միայն Իրանի, այլև նրա դաշնակիցների, առաջին հերթին` Ռուսաստանի վրա: Այս համատեքստում Մոսկվան նորից պատրաստ է իր քաղաքականության մեջ «սև խողովակի» դերում դնել Հայաստանին, որպեսզի կարողանա կապ պահպանել այն դաշնակիցների հետ, որոնց հետ այլևս չի ստացվի բացահայտ բարեկամություն անել»: Ճիշտ է, հետո ավելացվում է` «Ադրբեջանի համար հասկանալի հետևանքներով»…
Ô¹Õ¥ Õ¸Ö€Õ¸Õ¶Ö„ Õ¥Õ¶ Õ¡ÕµÕ¤ Õ°Õ¥Õ¿Ö‡Õ¡Õ¶Ö„Õ¶Õ¥Ö€Õ¨, Õ¹Õ¥Õ¶Ö„ Õ¯Õ¡Ö€Õ¸Õ² Õ¡Õ½Õ¥Õ¬, բայց Õ¸Ö€ Õ´Õ¥Õ¶Ö„ Õ¡Ö€Õ¤Õ¥Õ›Õ¶ «դրանց Õ´Õ¥Õ» ենք», Õ°Õ¡Õ½Õ¿Õ¡Õ¿ Õ§: Ô±Õ¶Õ¯Õ¡Õ­ Õ¡Õ´Õ¥Õ¶ ինչից` Õ½Õ¯Õ½Õ¾Õ¥Õ¬ Õ§ Õ¶Õ¡Ö‡ «հայ-Õ°Ö€Õ¥Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Õ¦Õ¡Ö€Õ´Õ¡Õ¶Õ¡Õ¬Õ« Õ´Õ« փոխհրաձգություն», Õ«Õ¶Õ¹Õ«Õ¶ «շախ Õ¥Õ¶ տալիս» ադրբեջանցիները` Õ¡Õ´Õ¥Õ¶Õ¸Ö‚Ö€ Õ¯Õ¥Õ²Õ® Õ¿Õ¥Õ²Õ¥Õ¯Õ¡Õ¿Õ¾Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¡Õ´Õ¢ Õ¸Õ²Õ¸Õ²Õ¥Õ¬Õ¸Õ¾ Õ¸Ö‚ Õ¸Ö€Õ¸Õ· Õ°Ö€Õ¥Õ¡Õ¶Õ¥Ö€Õ« Õ½Ö€Õ¡ Õ´Õ¥Õ» Õ¶Õ¥Ö€Ö„Õ¡Õ·Õ¥Õ¬Õ¸Õ¾: Õ•Õ£Õ¿Õ¾Õ¥Õ¬Õ¸Õ¾ Õ€Õ€ Õ°Ö€Õ¥Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Õ°Õ¡Õ´Õ¡ÕµÕ¶Ö„Õ« Õ¶Õ¡Õ­Õ¡Õ£Õ¡Õ° Ռիմա ÕŽÕ¡Ö€ÕªÕ¡ÕºÕ¥Õ¿ÕµÕ¡Õ¶Õ« Õ¡ÕµÕ¶ հայտարարությունից, Õ©Õ¥ Õ€Õ¡ÕµÕ¡Õ½Õ¿Õ¡Õ¶Õ« Õ°Ö€Õ¥Õ¡Õ¶Õ¥Ö€Õ¨ Õ¾Ö€Õ¤Õ¸Õ¾Õ¾Õ¡Õ® Õ¥Õ¶ Ô»Ö€Õ¡Õ¶Õ« Õ¶Õ¡Õ­Õ¡Õ£Õ¡Õ°Õ¶Õ¥Ö€Õ«Õ¶ Õ¿Ö€Õ¾Õ¡Õ® «գիտական պատիվներից` Ô³Õ¥Õ¢Õ¥Õ¬Õ½Õ«Õ¶ սազական», ÕˆÕ’Õ¯Ö€Õ¡Õ«Õ¶Õ¡ÕµÕ¸Ö‚Õ´ Õ°Õ¡ÕµÕ¿Õ¶Õ¾Õ¸Ö‚Õ´ Õ§ Õ¼Õ¡Õ¤Õ¡ÕµÕ« ÕºÕ¡Õ¿Õ£Õ¡Õ´Õ¡Õ¾Õ¸Ö€ Ô±Õ¬Õ¥Ö„Õ½Õ¡Õ¶Õ¤Ö€ Õ–Õ¥Õ¬Õ¤Õ´Õ¡Õ¶Õ¨` Õ¡ÕµÕ¤ Õ¥Ö€Õ¯Ö€Õ¸Ö‚Õ´ Õ°Ö€Õ¥Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Õ°Õ«Õ´Õ¶Õ¡Õ¤Ö€Õ¡Õ´Õ« Õ¶Õ¡Õ­Õ¡Õ£Õ¡Õ°Õ¨, Ö‡, առանց Õ°Õ¡Õ·Õ¾Õ« Õ¡Õ¼Õ¶Õ¥Õ¬Õ¸Ö‚ հենց Õ«Ö€ Õ¥Ö€Õ¯Ö€Õ¸Ö‚Õ´ Õ°Ö€Õ¥Õ¡Õ¶Õ¥Ö€Õ« Õ°Õ¥Õ¿ Õ¯Õ¡Õ¿Õ¡Ö€Õ¾Õ¸Õ² Õ¢Õ¡Õ¦Õ¸Ö‚Õ´ Õ¡Ö€Õ¡Õ¿Õ¡Õ¾Õ¸Ö€ Õ¥Ö€Ö‡Õ¸Ö‚ÕµÕ©Õ¶Õ¥Ö€Õ¶ Õ¸Ö‚ դրանց Õ¶Õ¯Õ¡Õ¿Õ´Õ¡Õ´Õ¢ Õ«Ö€ Õ¡Õ¶Õ¤Õ¥Õ´ Õ¬Õ¼Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ¨, Õ¢Õ¸Õ²Õ¸Ö„Õ« Õ¶Õ¡Õ´Õ¡Õ¯ Õ§ Õ°Õ²Õ¸Ö‚Õ´ ÕˆÕ’Õ¯Ö€Õ¡Õ«Õ¶Õ¡ÕµÕ¸Ö‚Õ´ Õ€Õ€ Õ¤Õ¥Õ½ÕºÕ¡Õ¶Õ«Õ¶, Õ½Õ¸Ö‚Ö€ Õ§ Õ³Õ¸Õ³Õ¸Ö‚Õ´ Õ€Õ¡ÕµÕ¡Õ½Õ¿Õ¡Õ¶Õ« Õ¸Ö‚Õ²Õ²Õ¸Ö‚Õ©Õ¡Õ´Õ¢` Õ´Õ« Õ¸Õ²Õ» ÕªÕ¸Õ²Õ¸Õ¾Ö€Õ¤Õ« «անտիսեմիտ հանելով»: Ô±Õ¾Õ¥Õ¬Õ«Õ¶` Õ°Ö€Õ¥Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ կայքէջերից Õ´Õ¥Õ¯Õ¸Ö‚Õ´ Õ«Õ½Õ¯Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Õ°Õ¡Õ¯Õ¡Õ°Õ¡ÕµÕ¯Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Õ°Õ«Õ½Õ¿Õ¥Ö€Õ«Õ¡ Õ§ Õ½Õ¯Õ½Õ¾Õ¸Ö‚Õ´: Ô»Õ¢Ö€` Õ°Õ¡ÕµÕ¥Ö€Õ¨ Õ£Õ¥Õ¶Õ¥Õ¿Õ«Õ¯Õ¸Ö€Õ¥Õ¶ Õ¡Õ¶Õ¿Õ«Õ½Õ¥Õ´Õ«Õ¿ Õ¥Õ¶, Õ«Õ¢Ö€` Õ£Õ¬Õ­Õ¡Õ¯Õ¥Ö€ Õ¥Õ¶, Õ«Õ¢Ö€` Õ°Õ¡ÕµÕ¯Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Õ¡Õ°Õ¡Õ¢Õ¥Õ¯Õ¹Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ «ԱՍԱԼԱՆ» ÕºÕ¡Õ²Õ¥Õ½Õ¿Õ«Õ¶ÕµÕ¡Õ¶ Õ¡Õ°Õ¡Õ¢Õ¥Õ¯Õ¹Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ կառույցների «ճյուղավորում է», Õ«Õ¢Ö€ Õ°Õ¡ÕµÕ¥Ö€Õ¶ Õ¥Õ¶ Õ„ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ­Õ¥Õ¶Õ« Ö…Õ¬Õ«Õ´ÕºÕ«Õ¡Õ¤Õ¡ÕµÕ«Õ¶ Õ½ÕºÕ¡Õ¶Õ¥Õ¬ Õ°Ö€Õ¥Õ¡ Õ´Õ¡Ö€Õ¦Õ«Õ¯Õ¶Õ¥Ö€Õ«Õ¶, դաշնակցության Ô´Ö€Õ¸Õ¶, Õ¶Õ¡Ö‡ Õ¢Õ¸Õ¬Õ·Ö‡Õ«Õ¯ Ստեփան Õ‡Õ¡Õ°Õ¸Ö‚Õ´ÕµÕ¡Õ¶Õ¨ Ô¹Õ¸Ö‚Ö€Ö„Õ«Õ¡ÕµÕ¸Ö‚Õ´ Ö‡ Ô±Õ¤Ö€Õ¢Õ¥Õ»Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ´ Õ¯Õ¸Õ¿Õ¸Ö€Õ¥Õ¬ Õ¥Õ¶ Õ°Ö€Õ¥Õ¡Õ¶Õ¥Ö€Õ«Õ¶ Õ¡Õ¦Õ£Õ¡ÕµÕ¶Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¡Õ¶ Ö‡ Õ¯Õ¸Õ´Õ¸Ö‚Õ¶Õ«Õ¦Õ´Õ« Õ¬Õ¸Õ¦Õ¸Ö‚Õ¶Õ£Õ¶Õ¥Ö€Õ« Õ¶Õ¥Ö€Ö„Õ¸, Õ«Õ½Õ¯ Õ°Ö€Õ¥Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Õ¯Õ¶Õ¥Õ½Õ¥Õ¿Õ¨, Õ¸Ö€ Õ°Õ«Õ´Õ¡ Õ¸Ö‚Õ¦Õ¸Ö‚Õ´ Õ§ Õ³Õ¡Õ¶Õ¡Õ¹Õ¥Õ¬ Õ°Õ¡ÕµÕ¯Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ ցեղասպանությունը, Õ«Õ´Õ¡Õ¶Õ¡Õ¬Õ¸Õ¾ Õ¡ÕµÕ¤ Õ´Õ¡Õ½Õ«Õ¶, Õ¤Õ¥Õ¼ Õ´Õ« Õ¢Õ¡Õ¶ Õ§Õ¬ Õ¯Õ¡Ö€Õ¸Õ² Õ§ Õ°Õ¡ÕµÕ¥Ö€Õ«Õ¶ «ցեղասպան ճանաչել», Õ¸Ö€Õ¸Õ¶Ö„ Ö…Ö€Õ¶Õ«Õ¢Õ¸Ö‚Õ¶ Õ¯Õ¸Õ¯Õ¸Ö€Õ¤ Õ¥Õ¶ ÕºÕ¡Õ¿Õ¼Õ¸Ö‚Õ´, Õ«Õ¢Ö€` Õ¸Õ¹ Õ©Õ¥ Õ©Õ¸Ö‚Ö€Ö„Õ¥Ö€Õ¨, Õ¡ÕµÕ¬ Õ°Ö€Õ¥Õ¡Õ¶Õ¥Ö€Õ¶ Õ¥Õ¶ Õ´Õ¥Õ¦ Õ¯Õ¸Õ¿Õ¸Ö€Õ¥Õ¬ 1915-Õ«Õ¶: ÔµÕ¾ Õ¡ÕµÕ½ Õ¡Õ´Õ¥Õ¶Õ¨ Õ´Õ¡Ö€Õ¤Õ«Õ¯ Õ°Õ¡Õ½Õ¿Õ¡Õ¿Õ¸Ö‚Õ´ Õ¥Õ¶…Õ€Õ¡ÕµÕ¡Õ½Õ¿Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ´ Õ°Ö€Õ¥Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Õ°Õ¡Õ´Õ¡ÕµÕ¶Ö„Õ« Õ¶Õ¡Õ­Õ¡Õ£Õ¡Õ° Ռիմա ÕŽÕ¡Ö€ÕªÕ¡ÕºÕ¥Õ¿ÕµÕ¡Õ¶Õ«` 2002-2006Õ©Õ©. ներկայացրած զեկույցներով: Ô¿Õ¡Õ¿Õ¡Ö€ÕµÕ¡Õ¬ Õ´Õ¡Ö€Õ¡Õ¦Õ´, Õ¡ÕµÕ½Õ«Õ¶Ö„Õ¶, Ö‡ Õ©Õ¥ Õ¯Õ¸Ö‚Õ¦Õ¥Ö„` Õ¯Õ¡Õ¿Õ¡Ö€ÕµÕ¡Õ¬ հայատյաց պատկեր…
Անշուշտ, հասկանալով, որ խղճալիորեն ստոր և Ալիևի հացն ու այդ երկրի ոչ պակաս խղճալի ռաբբիի հացը կերած այս Ֆելդմանի, նաև անպատասխանատու և ոչ պրոֆեսիոնալ խմբագրության պատճառով անիմաստ է ճիշտ նույն դիրքորոշումը որդեգրել մի ողջ ազգի և հատկապես Հայաստանում ապրող հրեաների նկատմամբ (այս ծրագրի հեղինակների ուզածը հենց դա է), որոշեցինք տիկին Ռիմայի բացատրությունները լսել: Բայց մեր զրույցն այնքան երկար տևեց, որ վերածվեց հարցազրույցի, որն անհնար էր այս նյութում տեղավորել:
Գալով հոդվածի սկզբում արծարծված հարցերին, մեզ թույլ տանք ենթադրել, որ Հայաստանի շուրջ ստեղծված միջազգային դրությունն ու վերաբերմունքն այնքան էլ հովվերգական չեն, ինչպես ԿԲ նախագահն է ներկայացնում: Մեր երկիրը պարտություն է կրում բոլոր ճակատներում, իսկ որ ամենացավալին է, ազգի, պետության հեղինակությունն է հողին հավասարվում ոչ թե Հայաստան-Իրան կամ Հայաստան-Ռուսաստան հարաբերությունների (ո՞վ ասաց, որ լավ հարաբերությունը ֆորպոստ դառնալն է կամ էլ ոսկե մեդալի շնորհումը. Ադրբեջանն էլ պակաս նորմալ հարաբերություններ չունի ռուսների հետ կամ այնտեղ պակաս պատվով չընդունեցին Ահմադինեժադին, ո՞վ դժգոհեց), այլ մի խումբ մարդկանց չմտածված քայլերի պատճառով: Ամոթալի մի վիճակ, որ անսպառ ինքնագովազդի դիրքերից շարունակվում է մեր հանրությանը ներկայացվել իբրև «անակնկալ հաջողություն», տրիումֆ և Աստված գիտի` էլի՛ ինչ…

ԳՈՀԱՐ ՍԻՄՈՆՅԱՆ
Source: http://www.iravunk.am

Permanent link:  http://www.armpress.com/iravunk/2007/11/01/345/

Comments

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

    Friday, 10 February 2012

  • Admin

  • Calendar

  • Archives

  • Links

  • International newspers: