-
Newspapers
-
Recently Written
- Нью-Йорк, Нью-Йорк: Разъединенные нации пытаются объединиться
- Ինչու՞ էր անհրաժեշտ Տիգրան Թորոսյանի հրաժարականը
- Քաղաքական երկխոսություններ
- ՀԱՅԱՍՏԱՆԻՆ ՇԱՀԱԳՐԳՌՈՂ ՀՐԱՏԱՊ ԳԼԽԱՎՈՐ ՀԱՐՑԵՐԸ ՍԵՐԺ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ ՄԱԿ-Ի ԵԼՈՒՅԹՈՒՄ
- Sarkisian Blasts Azeri War Threats in General Assembly Speech
- Ելույթներ՝ ՄԱԿ-ում
- Republic of Armenia 17 years old
- ТАКОЙ НЕУСТАННЫЙ ДИВЕРСИОННЫЙ ТРУД
- Ժողովրդին ավելի են լարում իրենց դեմ
- ВСТРЕЧА С ЛЕНМАРКЕРОМ
-
Search
-
Apr
25
ԱՊՐԻԼԻ 24-Ը ՈՒՐԻ՛Շ ՕՐ Է
Filed Under AZG Armenian Daily
Տարիներ առաջ մեր թերթի էջերում հենց Թուրքիայի հետ հարաբերությունների հարցով բանավիճում էին մեր տաղանդավոր արձակագիր Պերճ Զեյթունցյանը եւ ՀՀ առաջին նախագահի անվտանգության հարցերով գլխավոր խորհրդական Ժիրայր Լիպարիտյանը: Վերջինիս հեգնախառն մի հոդվածին ի պատասխան Պ. Զեյթունցյանը մոտավորապես հետեւյալը գրեց «Ազգում». «Ես հայի հետ չեմ կարող բանավիճել, ինձ այլազգի ընդդիմախոս տվեք»: Հայը հային չի կարող ընդդիմախոս լինել Ցեղասպանության հարցում, Թուրքիա կոչվող պետություն-ժողովրդի գործած Ոճրի հարցում:
Ու թվում է, որ, իսկապես, կարիք չկա որեւէ հայի բացատրել, առավել եւս բանավիճել, թե այսօր ինչ օր է, ինչ է նշանակում Ապրիլի 24-ը, ինչ խորհուրդ ունի այդ օրը, ինչ է զգում յուրաքանչյուր հայորդի աշխարհի որեւէ մասում ու հատվածում: Կարիք չկա նաեւ որեւէ հայի բացատրելու Հայաստանում, Արցախում թե սփյուռքի հեռու ու մոտիկ տարածքներում, թե այդ օրը Մեծ եղեռնի զոհերի որեւէ հուշարձան այցելելը, հայկական որեւէ եկեղեցում պատարագի ներկա գտնվելը, որեւէ միջոցառման մասնակցելը, նույնիսկ տասը րոպե իր տանը կամ աշխատանքի վայրում լուռ խոկալն ինչ իմաստ ունի, ում դեմ է նրա բողոքը, ինչպիսի արդարություն է պահանջում մարդկությունից, որի դեմ էր նաեւ ուղղված Մեծ եղեռնը:
Սակայն թվում է, որ մեր մեջ չհասկացող մարդկանց մի խումբ կա, որի հետ իսկապես դժվար է բանավիճել, քանզի… հայ են: Այդ ատելավառ մարդկանց խումբը, որն իրեն կոչում է «Համաժողովրդական շարժման կենտրոն», այսօր, Ապրիլի 24-ին, փորձելու է, ըստ իր տարածած հայտարարության, Ազատության հրապարակից սկիզբ առնող երթով նոր իմաստ եւ «այլ խորհուրդ» ներարկել «Ցեղասպանության անմեղ զոհերի հիշատակի օր»վան, եւ խոստանում է, որ «ապրիլի 24-ը կրկին դառնալու է մեր չդադարած պայքարի նոր մի սկիզբ», որն ավարտվելու է Ազատության ձեռքբերմամբ» (բառի գլխագրումը խմբագրությանը չէ): Չենք հարցնում՝ ազատություն ումի՞ց, քանի որ նույն հայտարարության քիչ վերեւում վերամբարձ ոճով մատնանշված է հասցեն՝ վարչախմբի՛ց, որը, իբր, փորձ է արել 2008 թ. մարտի 1-ին ջարդելու իբր «մարդկային ազատության, արժանապատվության եւ արդարության համար Հայաստանի քաղաքացիների համաժողովրդական նոր Շարժումը»: Գրում ենք «իբր», քանի որ հայտարարության սկզբում, հիշեցնելով 1988-ի Ապրիլի 24-ի երթը, հայտարարությունը վերհիշեցնում է իր իսկական, բո՛ւն նպատակը՝ «Շարժման փաստական իշխանության հաստատման համար»: Ուրեմն, Ապրիլի 24-ը ծառայեցվելու է Շարժման (սա մեզ ծանոթ ՀՀՇ-ն չէ՞) իշխանության հասնելու նպատակին:
Իրեն հայ զգացող յուրաքանչյուր մարդ գոնե այսօր, Ապրիլի 24-ին, անշուշտ, պիտի հարց տա՝ իշխանության հասնելու ուրիշ օր չգտա՞ք, ինչո՞ւ եք փորձում իշխանատենչական պայքարի վերածել մեր Սգո երթը, մեզնից խլված հայրենիքի Կարոտը, մեր Ցասումը մարդու անմարդկայնության դեմ, ազգային իրավունքներին տեր մնալու մեր Վճռականությունը:
Ժողովրդի անունից խոսելուց առաջ հարցրի՞ք իմ եւ ինձ նմանների կարծիքը: Ապրիլի 24-ը այդ օրը չէ՛…
Source: http://www.azg.am
Permanent link: http://www.armpress.com/azg/2008/04/25/1024/Comments
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.
